Meestal zegt men: "Bij goed en gevarieerd eten krijgen we alles binnen wat we nodig hebben."

Voor veel mensen gaat dit op, maar helaas niet voor iedereen. Dat komt doordat we steeds meer weten over voeding en ook doordat aan onze welvaart toch ook schaduwkanten zijn. We worden wel ouder dan voorheen, maar ook zwakker. Steeds meer mensen hebben gezondheidsproblemen die zich vaak al op jonge leeftijd manifesteren. Jammer van het ouder worden is dat de extra jaren aan het einde komen en niet aan het begin. M.a.w., het aantal jaren dat we kwakkelen neemt toe. Maar het is gelukkig niet alleen maar negatief, want door goede voeding kunnen we de gezondheid zeker bevorderen.

Nu we het stadium van "nodig" en "overleven" in onze luxe samenleving voorbij lijken te zijn, gaat het om een juiste mix tussen negatieve en positieve effecten. Wie gezond wil eten zal bij gezonde basismaterialen moeten beginnen en dat zijn dan toch bij voorkeur de biologisch geteelde producten. Het positieve van natuurvoeding is dat we door een goede voedselkeuze onze gezondheid ook kunnen versterken of zelfs ziektes voorkomen. Vooral groente en fruit spelen daarbij een belangrijke rol. Ze zijn rijk aan beschermende anti-oxidanten. Maar er zijn veel meer natuurvoedingsproducten die direct de gezondheid beïnvloeden: lijnzaad verbetert de stoelgang, zure zuivel met acidophilus de spijsvertering en darmflora, de juiste vetzuren beschermen het hart en de bloedsomloop.

De grote vraag is altijd: wat is nu goed voor mij en hoe kan ik dat beoordelen? In eerste instantie is het nodig naar je lichaam te luisteren. Is het eten lekker? Hoe voel je je na een maaltijd? Hoe is de spijsvertering en stoelgang? De zintuigen en onze organen zijn onze belangrijkste hulpmiddelen en ze geven vaak duidelijke signalen; we zullen moeten leren om ze goed te gebruiken. Soms hebben we daar advies en hulp bij nodig. De natuurgeneeskundige kan je daar zeker bij helpen.

 

DE ZUUR-BASE BALANS

Het verloop van alle chemische processen in de natuur is afhankelijk van een bepaald milieu in de omgeving, een vastgelegde zuurgraad. Het bekendste voorbeeld is de bosgrond. Verzuring van bosgrond wordt verantwoordelijk gehouden voor grote schade aan bomen. In ons organisme is het niet veel anders. Alleen wanneer de zuurgraad in het bloed en de andere vloeistoffen in en tussen de lichaamscellen steeds gelijk blijft, kunnen alle afbraak- en opbouwprocessen ongestoord verlopen evenals de energieopslag en energiewinning. Elke afwijking van de zeer strikte normen betekent in het gunstigste geval een vertraging, in het ergste geval een foute regulatie. Voor veel ziekten, zoals reuma, osteoporose, gistschimmels in de darmen, chronische huidaandoeningen, migraine, kanker, jicht, psychische oververmoeidheid (om er maar een paar te noemen), heeft de geneeskunde geen duidelijke verklaring. In de natuurgeneeskunde worden ze (en nog een reeks andere aandoeningen) in verband gebracht met een verzuurde stofwisseling. Onze manier van leven en vooral de gebruikelijke voeding leiden dus tot een verschuiving van het optimale stofwisselingsmilieu. Dergelijke ontsporingen kunnen echter door eenvoudige aanpassingen worden voorkomen of gecompenseerd. Het streven naar een zuur-base balans is hiermee een manier tot behoud van je gezondheid die niets kost, maar ook een mogelijkheid om reeds bestaande ziekten minder ingrijpend te laten zijn en misschien zelfs te genezen. De natuurgeneeskundige kan hierin advies geven.